Roadtrip richting Adelaide

Lieve vrienden & familie!


Alweer twee weken voorbij en weer genoeg meegemaakt om een stukje te schrijven!

De laatste keer dat we jullie ge-update hebben stonden we aan het begin van onze roadtrip. Na het doorspitten van de Lonely Planet en de grote hoeveelheid tips van mensen zijn we maar gewoon richting het zuiden gaan rijden. Gelukkig waren we zo slim geweest wat cirkeltjes om verschillende plaatsen te zetten dus konden we in ieder geval genoeg stops maken, wat er te zien was was alleen de vraag. Vanaf Sydney hebben we de snelweg gelaten voor wat het was en de hele route langs de kust gepakt. We zijn langs prachtige stranden, national parks en baaitjes gereden dat we zo vaak onze bus parkeerden dat we in vier dagen slechts 500 km hadden gereden. Toen we bijna de grens van New South Wales (de staat van Sydney) naar Victoria (de staat van Melbourne) bereikten, besloten we maar eens het algemene nummer van het fruitplukkers werk te bellen zodat we binnen een week wel aan de slag konden. Er was plek voor ons, alleen niet over een week, maar de volgende dag om 7.00 uur. Aangezien we ons een soort van lucky basterds voelden stapten we meteen de van in en reden razendenthousiast naar een plaatsje ten noorden van Melbourne. Om 22.00 uur 's avonds kwamen we aan. Ons enthousiasme en de voorstelling van gezelligheid ebte langzaam weg bij het aanzien van ons nieuwe onderkomen: het meest smerige huis waar een gemiddelde plaggenhut niks bij is. We vroegen de beste man maar of het goed was dat we in onze van zouden slapen. Desillusie twee kwam na een kort nachtje slaap. De werkerving schrijf ik even vanuit mijn perceptie (Maaike), aangezien Tim het al met al wel prima vond en mij gewoon een zeikerd vond.

Om 7.00 uur kwamen we aan bij een gigantische wijngaard. Tim had meteen weer leger-déjavous door de manier waarop de baas ons commandeerde, waardoor we ook godsdankbaar waren dat we samen met twee Zweedse meisjes naar een andere wijngaard werden gestuurd. In plaats van het schuren van boompjes, kregen we nu de dankbare taak van het afbreken van een inmense wijngaard. Het leek het eerste uur stukken beter dan het andere taakje, maar na twintig blaren, een halve hernia en krankzinnigheid door al die vliegen in je neus, mond, oren en andere plekken waar je ze niet wil piepte ik wel anders. 8.5 uur lang loeizwaar werk met de felle zon op je bolletje was vooral voor mij de hel op aarde. Mijn letterlijke woorden waren volgens Tim “ ALS IK DIT NOG 1 DAG MOET DOEN GA IK LIEVER EEN MAAND EERDER NAAR HUIS OM DAT IK GEEN GELD MEER HEB” !!! Dit zinnetje heeft tim ook meerdere malen herhaald omdat hij dit bijzonder grappig vond. Gelukkig had ik Tim aan het einde van de dag ervan overtuigd dat ons werkavontuur in plaats van over onze voorgenomen twee weken precies hier zou eindigen dus verzochten we de baas vriendelijk tot ontslag. Helaas moest er nog een hoop gebeuren aan de afbreuk van de wijngaard en had hij ons toch echt nog een dagje nodig (vraag me af waarom, aangezien mijn fanatisme na welgeteld een uur was afgezwakt naar het werktempo van een gemiddelde SWA-er). Maar goed, volgende ochtend ging het wekkertje dus weer om 6.00 uur. De hoop dat een nachtje slaap wonderen zou doen voor mijn arbeidsknuisten en bouwvakkersrug was snel verdwenen, maar toch begon ik redelijk vrolijk de dag. Na 5 minuten was het weer weg en rond 12.00 was het zo rampzalig dat ik met tranen in mijn ogen het letterlijke bijltje er bij neer wilde leggen. Een stevige lunch en wat peptalk van ons Timmeke hebben me toch zover gekregen de dag nog even af te maken waar ik na het zien van een ontelbaar aantal harige, dikke spinnen wat spijt van had. Punt is, we hebben de twee dagen volgemaakt. Ik kan er nog uren over doorbabbelen, maar het is wel duidelijk zo dacht ik: hel, helser, helst. We hebben die avond een waar feestmaal voor onszelf bereid mét champagne op de meest luxe camping die we konden vinden!


De volgende dag waren we van plan naar Melbourne te rijden. Toen we ons echter toch wat drukker gingen maken om de vreemde geluiden die ons busje produceerde besloten we m toch eerst maar even na te laten kijken. Helaas waren alle garages dicht dus hebben we het weekend doorgebracht in het prachtige Rosebud aan de kust van Victoria. Helaas was heel het gebied populair door de school vakanties en was er geen camping meer te vinden. Enkel camping Sunshine had nog plaats, maar de vergelijking met een kerkhof was niet overdreven, dus hebben we onze van gewoon lekker aan het strand geparkeerd! Achterklep open en we hadden uitzicht op de zee; daar kon geen camping tegenop! De bespaarde centjes van een camping hebben wij geïnvesteerd in een avondje bios (Sherlock Holmes is top!). Na twee dagen ultiem vakantie vieren zijn we weer naar een garage gereden waar ze de rare geluidjes maar eens konden onderzoeken. Een uur en twintig dollar verder reed het busje weer als een zonnetje! Toch fijn dat we nu de moter gewoon uit kunnen zetten zonder eerst te kijken of de kust veilig was voor een heuze vlam uit de uitlaat. Nu konden we dan eindelijk naar Melbourne!


In Melbourne hebben we drie dagen in een hostel gezeten. Het lag in hartje centrum en zag er erg goed uit! Samen met een super aardige Fransman en een jongen uit Perth (bij wie we later pas bedachten dat hij zo op Schmiegel van Lord of the Rings leek) deelden we de kamer, maar we zaten toch voornamelijk beneden in de bar. Na een maand van vluchten, konden we in het hostel toch echt niet meer om de 'goon' heen: spotgoedkope wijn met de verwerking van melk, noten, ei en vis. Proost! Smerig als het was, 10 dollar voor 4 liter is niet te laten staan. Overdag zijn we natuurlijk wel heel nuttig geweest: we hebben veel, vast niet alles, van Melbourne gezien. Vlakbij ons hostel zat ook nog eens een gigantisch groot casino waar we toch meer uurtjes hebben doorgebracht dan we in eerste instantie hadden gezegd. Maar.. beide keren met winst vertrokken! Eén keer had de winst een tikkeltje meer kunnen zijn, aangezien Tim bij de roulette plotseling een heel goed gevoel had bij het nummertje 18. Zwart en rood vond ik een stuk makkelijker, dus niks 18, het wordt rood. Toen werd het zwart 18 en heeft Tim een tijdje niet tegen me gepraat.


De laatste dag in het hostel vroegen drie mensen die we ontmoet hadden of we het leuk zouden vinden om met hen de Great Ocean Road te doen. Zo gezegd, zo gedaan: Jurrien, Jenny, Paul en wij zijn nu al drie dagen onderweg. De Great Ocean Road is een prachtige route langs de kust vanaf Melbourne met mooie dorpjes en natuurlijk de toeristische trekpleisters. Vanmiddag hebben we de Twelve Apostels gezien: niet twaalf, maar tegenwoordig nog maar zes grote rotsen midden in de zee. Natuurlijk weer genoeg kiekjes gemaakt, dus zie fotoalbum. We hebben het heel gezellig met z'n vijfen en proberen zo veel mogelijk te zien. Dit laatste wordt wat moeilijk aangezien Paul in een rolstoel zit. Het is heel speciaal om met hem te reizen en je eens te beseffen hoe moeilijk de simpelste dingen zijn als je niet kunt lopen. Paul is een onwijs vrolijke gast en zijn optimisme is echt bewonderingswaardig. Tim heeft al meerdere malen Paul in de brandweergreep genomen om hem naar de mooiste plekjes te brengen wat voor een hoop lol zorgt! Langzaamaan rijden we naar Adelaide, dat is nu nog zo'n 300 km, waar we, jawel, weer aan de arbeid gaan. We hebben nu al zo veel lol gehad over die ellendige twee dagen dat we er nog een soort van zin in hebben ook. We hopen dat we die zin wat langer vasthouden dan vorige keer.


Weer bedankt voor alle mailtjes en reacties. Ook al zitten we aan de andere kant van de wereld en lijkt ons leventje in Nederland zo ver weg: het blijft fijn van jullie allemaal te horen!


Liefs, Tim & Maaike


PS

Camera is gesneuveld door enhousiast kodak moment van onze kleine sloperd, dus zijn we voor de foto’s van de Great Ocean Road even afhankelijk van onze reisgenootjes! Deze volgen ASAP! De andere foto's volgen ook zo snel mogelijk, maar de internetverbinding is op deze camping even niet optimaal.

Reacties 15

Agnes 16-01-2010 13:23

Lieverds, jullie zijn heel goed bezig! Geniet van de mooie en verkeerde momenten. Van allebei leer je enorm! Kus van mama/Agnes

bruno 16-01-2010 14:41

Lieverds, jullie zijn heel goed bezig! Geniet van de mooie en verkeerde momenten. Van allebei leer je enorm! Kus van broer/Bruno

Ingmar 16-01-2010 15:32

Haha.. weer heel leuk! Vooral ook herkenbaar: kleine sloperd
Dikke X! Ingmar

Patrick 16-01-2010 21:09

Camera maakt niet uit, als Tim zijn zonnebril nog maar heeft...

Marion 17-01-2010 15:16

Geweldig, wat jullie weer allemaal aan ervaringen op doen. Tikkie jalours zijn we hier wel hoor, in dit koude kikkerlandje. Kus Eco en Marion

Steven 18-01-2010 08:41

Netjes Tim,
veel plezier

Matthijs 18-01-2010 09:04

Klinkt wederom als een mooi avondtuur luitjes! groeten, Matthijs

Dieuwertje 18-01-2010 11:29

Liefjes!

Haha, wat een verhaal. Maaikje wat zal jij afgezien hebben zeg! Hahaha, ik zie het echt zo voor me! Super trots dat jullie het helse karwei hebben afgemaakt!

Geniet van jullie doorreis!

Dikke kus

philip 19-01-2010 17:22

super om te lezen, life your dream.
x philip

Jeffrey en Lieke 21-01-2010 17:24

Ben jaloers op jullie! Klinkt allemaal helemaal top! groetjes

Kath 30-01-2010 10:44

Heeerlijk!!! Altijd fijn als je op een ochtend onverwacht in de sneeuw wakker wordt en dan zo'n super zonnig verhaal kan lezen!! Mooi verhaal weer met unieke ervaringen! Moeilijk doen als het makkelijk kan, is ook leuk:-D Suc6 met jullie nieuwe job.
Liefs Kathelijn

Daphne 04-02-2010 15:34

Hey mooiste maaik en tim, wat een hilarische verhalen. Ben echt jaloers op jullie!! Ga Job (en mezelf) ook maar even aansporen om te gaan sparen zodat wij over een niet al te lange tijd zo'n soort gelijke reis kunnen maken! Love it! Have fun! Liefs x

bisley 09-02-2010 02:20

kinders, werken doe je idd maar als je thuis bent... wou dat ik er was...

xx

Jenny 13-02-2010 07:09

Hey Tim en Maaike,

Leuk om jullie belevenissen te lezen. Ik heb het super gezellig gehad met jullie langs de great ocean road. Veel plezier en succes zometeen met bananen plukken.

Liefs Jenny

doris 11-03-2010 18:45

Ich finde den Aufbau der Seite sehr gut. Macht weiter so.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer